Sabır

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ

“Ey iman edenler, sabırla, bir de namazla yardım isteyin. Şüphesiz ki Allah, sabredenlerle beraberdir.” [Bakara-153]

“Ey iman edenler, sabırla, bir de namazla yardım isteyin. Şüphesiz ki Allah, sabredenlerle beraberdir.” [Bakara-153] Allahü Taâlâ mü’minlere, kendilerine yapılan eziyetlere namaz ve sabırla mukavemet etmelerini emrediyor ve ayetin devamında: “Şüphesiz ki Allah, sabredenlerle beraberdir.” buyuruyor. Allah onlarla beraberdir. Sabredenleri destekler. Allahü Taâlâ mü’minlere, kendilerine yapılan eziyetlere namaz ve sabırla mukavemet etmelerini emrediyor ve ayetin devamında:
“Şüphesiz ki Allah, sabredenlerle beraberdir.” buyuruyor.
Allah onlarla beraberdir. Sabredenleri destekler.
Mü’minlere sebat verip, takviye eder ve tehlikeli yollarda yalnız bırakmaz.
Mü’minleri mahdut tâkâtleri, zayıf kuvvetleriyle başbaşa terk etmez. Yol azıkları tükenince imdatlarına yetişir. Katedecekleri mesafeler uzayınca azimlerini artırır.
Allah bu âyeti kerîmenin başlangıcında şu tatlı ve iç açıcı dâvetle mü’minlere hitabediyordu:
“Ey iman edenler!” Ve bu ilâhi dâvet şu tatlı sedâ ile bitiriyordu: “Şüphesiz ki Allah, sabredenlerle beraberdir.”

Sabırla ilgili hadisler pek çoktur. Biz buraya âyetin akışına uygun olup Müslümanların asıl gâyesini belirten hadis-i şeriflerden birkaç tanesini alıyoruz.

Habbab b. Eres anlattı:
“Rasûlulah Kâbe’nin gölgesinde, abasının üstüne oturmuş gölgeleniyordu. Ona Müslümanların uğradığı eziyetlerden şikayetlenerek “Ya Rasûlulah bize dua etmiyecek misin, Allah’tan yardım dilemiyecek misin?” dedik. Hz. Peygamber buyurdu:
“Sizden önceki milletler, Hakk’a inanları tutarlar, yere gömerler, başını testere ile biçerler, cesedini demir taraklarla tararlardı da, onlar yine de dâvâlarından vazgeçmezlerdi. Vallahi, Rabbim, bu dâvâyı öyle muzaffer kılacaklar ki, yolcu San’a’dan atına binecek, Hadramut’a kadar gelecek de Allah’tan başka kimseden korkmayacak. Fakat siz acele ediyorsunuz.”[Buhari/ Ebû Davud/ Neseî]

İbni Mes’ud (R.A) dan: Peygamberimiz, geçmiş peygamberlerden birini anlatırken şöyle demişlerdi:
“Kavmi onu dövdü, başını yardı. O, yüzüne akan kanları eliyle siliyor ve “Allah’ım milletimi affet; onlar bilmiyorlar” diyordu.” [Buhari/ Müslim]

Yahya b. Vessab Peygamberin ashabından bir ihtiyardan rivayet ediyor: Hz. Peygamber buyurdu:
“Halkın içine girip onların eziyet ve cefalarına tahammül eden müslüman, halktan kaçınıp halkın eziyetine dayanmayan müslümandan daha hayırlıdır.”[Tirmizî]

[Fîzılâl-il Kur’an]



Haftaya Yazım Oruç Ve Hikmeti  olacak İnşallah...

Cumanız Mübarek Olsun...